Jak odróżnić leasing operacyjny od wynajmu długoterminowego?

Podatkowe rozróżnienie najmu (dzierżawy) i leasingu opiera się na analizie, czy dana umowa spełnia przesłanki niezbędne do opodatkowania jej jak któraś z umów leasingu.

UZASADNIENIE

Na gruncie ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych pod pojęciem umowy leasingu rozumie się umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której finansujący oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w u.p.d.o.p. korzystającemu podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów. Z kolei pod pojęciem umowy najmu czy dzierżawy (ale tylko na potrzeby rozróżnienia leasingu i najmu dla celów podatkowych należy rozumieć umowy, które nie spełniają warunków określonych w art. 17.

Kluczem do podatkowego rozróżnienia leasingu i najmu jest zatem analiza, czy:
– suma ustalonych opłat w umowie leasingu netto odpowiada co najmniej wartości początkowej (wartości rynkowej z dnia zawarcia kolejnej umowy leasingu),
– umowa leasingu finansowego została zawarta na czas oznaczony i zawiera postanowienie, że to korzystający dokonuje amortyzacji, ewentualnie, że finansujący rezygnuje z dokonywania odpisów,
– suma opłat odpowiada co najmniej wartości leasingowanych gruntów (lub wydatkom na nabycie prawa ich wieczystego użytkowania).

Podatkowe rozróżnienie najmu (dzierżawy) i leasingu opiera się na analizie definicji poszczególnych rodzajów leasingu – operacyjnego, finansowego i leasingu gruntów – zawartych w przepisach u.p.d.o.p. Leasing samochodu osobowego będzie mógł być zatem traktowany jako leasing operacyjny wówczas, gdy umowa zawarta została na co najmniej 24 miesiące (40% z 5 lat normatywnego okresu amortyzacji), suma ustalonych opłat w umowie leasingu netto odpowiada co najmniej wartości początkowej samochodu a odpisów amortyzacyjnych dokonuje jego właściciel). jeśli odpisów dokonuje korzystający będzie to leasing finansowy, zaś w przypadku niespełnienia tych warunków – leasing, ale opodatkowany jak umowa najmu czy dzierżawy. Proszę zauważyć, że przepisy podatkowe nie rozstrzygają o cywilnoprawnej czy biznesowej kwalifikacji leasingu, ale przesądzają jedynie o skutkach podatkowych takich umów.

Przykładowy zatem leasing samochodu osobowego na 4 lata, gdy suma opłat odpowiada wartości początkowej auta może być rozliczana jako leasing – finansowy, gdy amortyzacji dokonuje korzystający, operacyjny – gdy amortyzacji dokonuje finansujący, choćby na gruncie cywilnym strony określiły ją jako najem. W konsekwencji nie będzie trzeba do rozliczania takiego samochodu stosować kilometrówki.

Również najem samochodu osobowego na 3 lata, gdy suma opłat (36 czynszów po 3130 zł + opłata za wykup 32.520,33 zł (art. 17j u.p.d.o.p.) = 145.200,33 zł) odpowiada wartości początkowej auta (32.520,33×4=130.081,32 zł) może być rozliczana jako leasing. W konsekwencji również nie będzie trzeba do rozliczania takiego samochodu stosować kilometrówki.

Autor: Krzysztof Klimek